ไม่ใช่ว่าธุรกิจทุกชนิด หรือแม้กระทั่งธุรกิจชนิดที่ประสพความสำเร็จในการขาย แฟรนไชส์แล้ว แต่ทุกรายจะสามารถประสพความสำเร็จแบบเดียวกันได้ ในการจะเข้าสู่ระบบ แฟรนไชส์ กรมพัฒนาธุรกิจการค้า ได้ให้แง่คิดเก้าประการให้ทุกคนตรวจสอบก่อน ดังนี้

1.ขนาดของกิจการ

ขนาดของกิจการที่กล่าวนี้ หมายความถึงว่า ธุรกิจของท่านมีขนาดใหญ่เพียงพอที่จะให้ภาพพจน์ที่ดีอันเป็น เครื่องหมายที่แสดงถึงความสำเร็จในสายตาของคนทั่ว ๆ ไป โดยเฉพาะแฟรนไชส์ที่ท่านมองหาหรือไม่ เพราะผู้ที่เป็น แฟรนไชส์ซี ย่อมต้องเปรียบเทียบธุรกิจของท่านกับคู่แข่งในตลาด เนื่องจากเขาเองก็ต้องการที่จะลงทุนกับธุรกิจที่มี โอกาสของความสำเร็จมากกว่า และทำให้เกิดความสนใจจากแฟรนไชส์ซีง่ายกว่านั่นเอง อย่างไรก็ตามนอกจากขนาดของกิจการที่ใหญ่แล้ว กิจการจะต้องมีภาพลักษณ์ที่ดีด้วย

2.อายุของกิจการ

อายุของกิจการนั้นต้องยอมรับว่า เป็นเงื่อนไขที่สำคัญจะให้ภาพพจน์ที่ดีแก่ธุรกิจ ของท่านในสายตาของแฟรนไชส์ซี เพราะอายุของกิจการนั้น หมายถึง ความสำเร็จในระดับหนึ่งของท่านที่ได้ดำเนินธุรกิจมา และยังบอกถึงความรู้ความ เข้าใจของท่านในขั้นตอนการปฏิบัติงานว่ามีมากพอจะสอนให้ผู้อื่นทำตาม

นอกจากนี้ระยะเวลาที่นานพอยังหมายถึง ประสบการณ์ของท่านที่จะเข้าใจสภาพตลาดในธุรกิจนั้น ๆ จนสามารถคาดเดาการเติบโต หรืออนาคตได้อย่างถูกต้อง และมั่นใจ 

3.มีกำไรหรือเปล่า

เงื่อนไขนี้ดูจะเป็นเงื่อนไขที่เข้าใจได้ไม่ยาก เพราะคงไม่มีใครเลยอยากลงทุนในกิจการที่ไม่มีกำไร ฉะนั้นหากว่า กิจการท่านไม่ประสบความสำเร็จ คือ ไม่มีกำไรหรือประสบภาวะขาดทุนแน่นอน กิจการนั้นของท่านคงจะไม่เหมาะสมที่จะทำแฟรนไชส์ เพราะแฟรนไชส์ไม่ใช่กลยุทธ์ที่ใช้สำหรับแก้ไขปัญหาธุรกิจที่ประสบความล้มเหลว ซึ่งต้องการเงินทุนเพื่อความอยู่รอด แต่แฟรนไชส์เป็นกลยุทธ์สำหรับธุรกิจที่มีความสำเร็จ แต่ยังขาดแคลนทุนทรัพย์ และกำลังคนในการขยายงานต่างหาก

4.สอนได้ไหม

หากธุรกิจของท่านที่ประสบความสำเร็จนั้นมีวิธีการ หรือขั้นตอนการทำงาน ซึ่งไม่สามารถถ่ายทอดหรือสอน แก่บุคคลอื่นได้ การทำแฟรนไชส์นั้นก็ย่อมทำไมได้ง่ายด้วย นอกจากนี้ขั้นตอนการปฏิบัติงาน ซึ่งสอนได้ยากหรือ ปฏิบัติได้ยากก็ย่อมเป็นอุปสรรคต่อการทำแฟรนไชส์ด้วย

5.ถอดแบบของระบบได้ไหม

ระบบของธุรกิจท่านจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้อง สามารถเขียนอธิบายออกมาได้โดยละเอียด และเป็นขั้นตอนในรูปของ คู่มือ ทั้งนี้ เพื่อแฟรนไชส์ซีจะสามารถทำความรู้ ความเข้าใจ หรือหาความรู้ทบทวนได้ โดยมีตัวท่านซึ่งเป็นผู้มี ประสบการณ์อยู่แล้วเป็นผู้คอยให้คำปรึกษาอีกทีหนึ่ง ซึ่งหากเป็นดังนี้แล้วก็ย่อมมั่นใจได้ว่าความสำเร็จจะเกิดขึ้นได้ง่าย แน่นอน

6.ทำตลาดได้ไหม

หากท่านคิดจะทำระบบธุรกิจของท่านให้เป็นแฟรนไชส์ ธุรกิจนั้นจะต้องสามารถเป็นที่ต้องการของคนทั่วไป ทั้งกลุ่มที่เป็นผู้บริโภค และกลุ่มที่เป็นแฟรนไชส์ซีของท่าน เพราะหากธุรกิจท่านเป็นที่ต้องการของผู้บริโภค แต่ ระบบปฏิบัติงานยากต้องการความชำนาญมาก ๆ หรือการลงทุนเพื่อได้ผลกำไรในธุรกิจนั้น ต้องลงทุนมากเสี่ยง ต่อการขาดทุนได้ง่ายนั้นย่อมหมายความว่าท่านอาจ จะหาแฟรนไชส์ซีได้ยาก

7.ปรับเปลี่ยนได้ไหม

รูปแบบของธุรกิจนั้นสามารถปรับให้เข้ากับตลาดที่ธุรกิจขยายออกไป เพราะหากคุณปรับไม่ได้ ธุรกิจของคุณ ก็อาจจะไม่สามารถเป็นที่ยอมรับของผู้บริโภคที่นั่นได้ แม้ว่าผู้บริโภคในพื้นที่เดิมหรือ ประเทศของคุณจะยอมรับมาก่อน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัด คือ ธุรกิจประเภทอาหาร เครื่องดื่ม ที่จำเป็นต้องปรับรสชาติให้เข้ากับคนในท้องถิ่น เพื่อให้เป็น ที่ยอมรับ จากนั้นจึงรักษามาตรฐานของทุกสาขาที่เปิด ให้มีรสชาติแบบนั้นในประเทศ 

8.เอกลักษณ์

หากธุรกิจใดมีเอกลักษณ์ หรือ Unique Selling Position (USP) แล้วละก็ โอกาสประสบความสำเร็จในการทำ แฟรนไชส์ก็จะเพิ่มขึ้น แต่คงต้องมีเงื่อนไขอื่น ๆ ประกอบ

ยกตัวอย่าง เช่น ถึงแม้ธุรกิจจะมีเอกลักษณ์ แต่หากไม่ สามารถถ่ายทอดได้ ก็ยากที่จะทำเป็น แฟรนไชส์ อย่างไรก็ตามเอกลักษณ์ย่อมหมายถึง ความสำเร็จ เพราะทำให้คุณ แตกต่างจากผู้อื่นนั่นเอง 

9.ขนาดของการลงทุน

ขนาดของการลงทุนจะต้องมีความเหมาะสม กล่าวคือ ไม่มากเกินไปจนเป็นอุปสรรคในการลงทุน ของผู้สนใจ ในขณะเดียวกันก็ต้องไม่น้อยเกินไปจนกระทั่งการดำเนินงานประสบปัญหา 

องค์ประกอบที่สร้างให้แฟรนไชส์ประสพความสำเร็จ

ในการที่จะสร้างขยายธุรกิจของตนเองให้เป็นระบบแฟรนไชส์ที่ประสพความสำเร็จ ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ยุ่งยากและต้องเตรียมการอย่างมาก แต่อย่างไรก็ตาม มีผู้พยายามสังเกตและรวบรวมแง่คิดไว้ว่า การที่จะเป็นแฟรนไชส์ซอร์ที่ประสพความสำเร็จได้ จะต้องมีองค์ประกอบที่สำคัญใหญ่ ๆ 4 ประการ คือ (ที่มา อ.พีระพงษ์ กิติเวชโภคาวัฒน์)

นอกจากความพร้อมในด้านการบริหารงานแล้ว ผู้ที่คิดจะขยายกิจการด้วยระบบแฟรนไชส์ ยังมีความจำเป็นที่จะต้องถึงพร้อมด้วยการเงินที่จะสนับสนุนการขยายธุรกิจด้วยระบบแฟรนไชส์ด้วย

แม้จะยังไม่เคยมีใครสำรวจและให้คำแนะนำว่า ผู้ที่จะเป็นแฟรนไชส์ซอร์ได้นั้นต้องมีเงินทุนสำรองขั้นต่ำประมาณเท่าใด แต่ในอเมริกานั้นมีผู้ประเมินว่าขั้นต่ำแฟรนไชส์ซอร์ต้องมีเงินในมือไม่น้อยกว่า 100,000-150,000 ดอลล่าร์ จึงจะพอเพียงต่อการเริ่มต้นเป็นแฟรนไชส์ซอร์ที่ดีได้