อุตสาหกรรมไก่ทอดในสหรัฐอเมริกา ถือเป็นหนึ่งในตลาดฟาสต์ฟู้ดที่แข่งขันดุเดือดที่สุดในโลก หลายๆ แบรนด์สามารถเติบโตจนกลายเป็นธุรกิจระดับโลก มีสาขาหลายพันแห่ง และสร้างฐานลูกค้าจำนวนมหาศาล ไม่ว่าจะเป็น Popeyes, Chick-fil-A, KFC, Raising Cane's, ฯลฯ แต่ในอีกด้านหนึ่ง ก็มีร้านไก่ทอดชื่อดังจำนวนไม่น้อยที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับความนิยมอย่างสูง มีสาขากระจายทั่วประเทศ และถูกมองว่าเป็นดาวรุ่งของวงการอาหาร ก่อนจะค่อยๆ เลือนหายไปจากตลาดอเมริกา 
 

บางแบรนด์พ่ายแพ้ต่อการแข่งขัน บางแบรนด์ล้มเหลวจากการบริหารธุรกิจ ขณะที่บางแบรนด์ไม่สามารถปรับตัวให้ทันกับพฤติกรรมผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว 
 

เรื่องราวของร้านไก่ทอดเหล่านี้ จึงไม่ใช่เพียงประวัติศาสตร์ของธุรกิจอาหาร แต่ยังสะท้อนบทเรียนสำคัญว่า “ความนิยม” อาจเกิดขึ้นได้รวดเร็ว แต่ก็หายไปได้เช่นกัน หากธุรกิจไม่สามารถรักษาคุณภาพ สร้างเอกลักษณ์ และบริหารการเติบโตอย่างยั่งยืน
 

1. Kenny Rogers Roasters
 

ภาพจาก https://citly.me/etQ4T

ร้านไก่ย่างชื่อดังที่ก่อตั้งในปี 1991 โดยนักร้องคันทรีระดับตำนาน Kenny Rogers ร่วมกับอดีตผู้บริหารร้านอาหาร John Y. Brown Jr. อดีตเจ้าของ KFC จุดขายสำคัญคือ “ไก่ย่างเตาฟืน” ที่ถูกวางภาพลักษณ์ให้เป็นทางเลือกสุขภาพในยุคที่ตลาดฟาสต์ฟู้ดเต็มไปด้วยอาหารทอด 
 

ในช่วงรุ่งเรือง ร้านขยายสาขาอย่างรวดเร็วมากกว่า 350 แห่งทั่วโลก และได้รับความนิยมในกลุ่มครอบครัวชนชั้นกลาง รวมถึงพนักงานออฟฟิศที่ต้องการอาหารจานด่วนแต่ดูสุขภาพดีกว่าแบรนด์คู่แข่ง การขยายสาขาเร็วเกินไปทำให้ต้นทุนพุ่งสูง ขณะเดียวกันการแข่งขันจาก Boston Market และ KFC ก็รุนแรงขึ้น สุดท้ายบริษัทต้องยื่นล้มละลายในปี 1998 แม้ปัจจุบันจะไม่มีสาขาในสหรัฐฯ แล้ว แต่แบรนด์ยังอยู่ในหลายประเทศเอเชีย รวมถึงไทย
 

2. Chicken George
 

ภาพจาก https://citly.me/OzMo5

Chicken George ก่อตั้งในปี 1979 ที่เมืองบัลติมอร์ รัฐแมริแลนด์ โดย Ted N. Holmes และเคยถูกยกให้เป็นหนึ่งในธุรกิจร้านอาหารของคนผิวสีที่ประสบความสำเร็จที่สุดในสหรัฐฯ ยุคนั้น

ร้านโดดเด่นด้วยไก่ทอดสูตรกรอบ สลัดไก่ และอาหารสไตล์โซลฟู้ด โดยอาศัยการตลาดที่เน้นจับกลุ่มชุมชนท้องถิ่น ทำให้แบรนด์เติบโตอย่างรวดเร็ว และสามารถสร้างยอดขายมหาศาลในช่วงต้นทศวรรษ 1980

อย่างไรก็ตาม แม้ยอดขายจะยังเติบโต แต่บริษัทกลับมีปัญหาด้านการบริหารการเงิน Holmes เคยยอมรับเองว่าไม่เชี่ยวชาญเรื่องกำไร–ขาดทุน ทำให้ธุรกิจขาดสภาพคล่อง สุดท้ายบริษัทล้มละลายและปิดกิจการถาวรในปี 1991

3. Pioneer Chicken
 

ภาพจาก https://citly.me/MUJyR

หนึ่งในตำนานร้านไก่ทอดแห่งรัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งในปี 1962 ที่ลอสแอนเจลิส และเคยมีหลายร้อยสาขาในฝั่งตะวันตกของสหรัฐฯ ร้านมีเอกลักษณ์จากไก่ทอดสีส้มเข้ม รสจัด รวมถึงเมนูเครื่องในไก่และตับทอดที่หาได้ยากในร้านฟาสต์ฟู้ดทั่วไป นอกจากนี้ยังประสบความสำเร็จด้านการตลาดผ่านมาสคอต “Pioneer Pete” และหนังสือการ์ตูนแจกเด็ก
 

แม้จะมีฐานลูกค้าเหนียวแน่น แต่บริษัทกลับไม่สามารถแข่งขันกับ KFC ที่ขยายตัวทั่วประเทศได้ สุดท้ายยื่นล้มละลาย และถูก Popeyes ซื้อกิจการในปี 1993 ปัจจุบันเหลือเพียง 2 สาขาในลอสแอนเจลิส

4. Chooks Fresh & Tasty
 

ภาพจาก https://citly.me/qWDcB

ร้านไก่ทอดและไก่ย่างจากออสเตรเลีย ซึ่งเริ่มต้นในชื่อ River Rooster ก่อนรีแบรนด์เป็น Chooks Fresh & Tasty ในปี 2003 เพื่อสร้างภาพลักษณ์ให้มีความทันสมัยมากขึ้น
 

แบรนด์มีจุดขายด้านไก่ทอดรสชาติเข้มข้นและมันฝรั่งทอดที่ได้รับคำชมอย่างมากจากผู้บริโภคในออสเตรเลียตะวันตก หลายคนมองว่ารสชาติดีกว่า KFC ด้วยซ้ำ
 

อย่างไรก็ตาม ด้วยขนาดธุรกิจที่เล็กกว่า ทำให้แข่งขันด้านงบการตลาดและการขยายสาขากับเชนรายใหญ่ไม่ได้ สุดท้ายถูกซื้อกิจการในปี 2010 และเปลี่ยนสาขาเป็นร้าน Chicken Treat
 

5. Mighty Casey’s
 

ร้านฟาสต์ฟู้ดธีมกีฬาเบสบอลจากเมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เปิดตัวช่วงต้นทศวรรษ 1980 พร้อมแนวคิดร้านอาหารสำหรับครอบครัวและแฟนกีฬา
 

เมนูเด่นของร้านคือปีกไก่เคจัน เบอร์เกอร์ “Grand Slam” และฮอทดอกราดพริก ขณะที่การตกแต่งร้านใช้ธีมสนามเบสบอลเต็มรูปแบบ ทำให้ได้รับความนิยมในหมู่วัยรุ่นและครอบครัว
 

แม้สาขาหลายแห่งจะมีลูกค้าแน่นร้าน แต่การแข่งขันในตลาดฟาสต์ฟู้ดที่รุนแรง รวมถึงต้นทุนการดำเนินงาน ทำให้บริษัทถูกซื้อกิจการโดย Krystal ในปี 1994 ก่อนทยอยเปลี่ยนสาขาทั้งหมด
 

6. Morrison’s Cafeteria
 

ภาพจาก https://citly.me/qc2yv

ร้านอาหารสไตล์คาเฟทีเรียจากรัฐแอละแบมา ก่อตั้งขึ้นมาตั้งแต่ปี 1920 และเคยเป็นหนึ่งในร้านอาหารของครอบครัวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในภาคใต้ของสหรัฐฯ
 

จุดเด่นของร้านคืออาหารใต้สไตล์โฮมเมด เช่น ไก่ทอด มันบด และมีตโลฟ โดยลูกค้าจะเดินเลือกอาหารเองแบบสายพานคาเฟทีเรีย ซึ่งเป็นรูปแบบที่ได้รับความนิยมมากในยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 
 

อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป ผู้บริโภคเริ่มนิยมร้านอาหารแบบบริการเต็มรูปแบบมากขึ้น ขณะที่ห้างสรรพสินค้าซึ่งเป็นทำเลหลักของทางร้านเริ่มซบเซา ส่งผลให้ธุรกิจถดถอย และสุดท้ายขายกิจการให้ Piccadilly ในปี 1996
 

7. Yogi Bear Honey Fried Chicken
 

ร้านไก่ทอดจากรัฐเซาท์แคโรไลนา ที่มีความโดดเด่นด้วยสูตรหมักน้ำผึ้ง ซึ่งให้รสหวานเฉพาะตัว แตกต่างจากไก่ทอดทั่วไปในตลาด โดยในช่วงทศวรรษ 1960 ร้านสามารถขยายสาขาได้ถึง 6 สาขาในรัฐแคโรไลนา และได้รับความนิยมอย่างมากจากลูกค้าในท้องถิ่น โดยเฉพาะเมนูไก่ทอดน้ำผึ้งและเครื่องในไก่
 

ต่อมา Hardee's เข้าซื้อสิทธิ์สูตรอาหารและกิจการด้วยมูลค่ากว่า 1 ล้านดอลลาร์ แต่หลังจากนั้นแบรนด์กลับไม่ได้รับการพัฒนาต่อ ทำให้ทยอยปิดตัวลงในช่วงปลายทศวรรษ 1970 ปัจจุบันเหลือเพียงสาขาเดียวในเมืองฮาร์ตสวิลล์

8. Koo Koo Roo
 

ภาพจาก https://citly.me/HbiR2

ร้านไก่ย่างเพื่อสุขภาพจากลอสแอนเจลิส ก่อตั้งในปี 1988 โดยชูแนวคิด “ฟาสต์ฟู้ดเพื่อสุขภาพ” ก่อนกระแสเฮลท์ตี้ฟู้ดจะได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย มีเมนูเด่น คือ ไก่ย่างไร้หนัง ผักโขมครีม และมักกะโรนีชีส ทำให้ร้านได้รับความนิยมในกลุ่มคนทำงานและผู้บริโภคสายสุขภาพ จนขยายสาขาได้กว่า 40 แห่ง
 

อย่างไรก็ตาม ปัญหาของแบรนด์ คือ การเปลี่ยนกลยุทธ์และเมนูบ่อยครั้ง ทำให้ภาพลักษณ์ไม่ชัดเจน สุดท้ายก็ถูกซื้อกิจการโดย Fuddruckers และในสุดก็ปิดสาขาทั้งหมดในปี 2014 แม้ปัจจุบันยังมีผู้บริโภคจำนวนมากพูดถึงแบรนด์นี้ด้วยความคิดถึง

9. Minnie Pearl’s Chicken
 

ร้านไก่ทอดที่ใช้ชื่อของนักร้องและนักแสดงคันทรีชื่อดัง Minnie Pearl เป็นพรีเซนเตอร์หลักในช่วงปลายทศวรรษ 1960 ธุรกิจได้รับความสนใจอย่างมากจากนักลงทุน เพราะหวังว่าธุรกิจจะมีการเติบโตแบบเดียวกันกับแฟรนไชส์ร้านไก่ทอดชื่อดัง KFC บริษัทจึงเร่งขายแฟรนไชส์และสร้างอาคารร้านขนาดใหญ่ที่มีเอกลักษณ์สะดุดตา
 

แต่ปัญหา คือ บริษัทให้ความสำคัญกับการตลาดมากกว่าคุณภาพอาหาร ทำให้ลูกค้าจำนวนมากมองว่ารสชาติไก่ทอดไม่โดดเด่นเพียงพอ สุดท้ายส่งผลให้ยอดขายตกต่ำและสาขาทั้งหมดถูกปิดตัวในปี 1973

10. Sisters Chicken and Biscuits
 

ภาพจาก https://citly.me/v4BfN

ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดสไตล์โซลฟู้ดจากเมืองโคลัมบัส รัฐโอไฮโอ ซึ่งอยู่ภายใต้เครือ Wendy's ในช่วงทศวรรษ 1980 ร้านมีจุดเด่นด้านไก่ทอดกรอบและบิสกิตสูตรเนยสด ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากในพื้นที่ จนสามารถขยายได้เกือบ 80 สาขาภายในเวลาไม่กี่ปี

อย่างไรก็ตาม หลังจากตลาดไก่ทอดเริ่มแข่งขันรุนแรงมากขึ้น Wendy’s ตัดสินใจขายกิจการในปี 1987 ก่อนที่ร้านทั้งหมดจะทยอยปิดตัวลงในช่วงกลางทศวรรษ 1990 แม้อาคารหลายแห่งยังคงอยู่ และกลายเป็นภาพจำของคนในท้องถิ่นจนถึงทุกวันนี้

สรุป
 

แม้หลายแบรนด์ในรายชื่อนี้จะเคยประสบความสำเร็จอย่างมาก ทั้งในแง่ยอดขาย จำนวนสาขา และการจดจำของผู้บริโภค แต่ท้ายที่สุดกลับไม่สามารถยืนระยะในตลาดที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาได้
 

กรณีของร้านไก่ทอดเหล่านี้สะท้อนว่า ธุรกิจอาหารไม่ได้วัดกันเพียงรสชาติหรือกระแสความนิยม แต่ยังรวมถึงการบริหารต้นทุน การวางกลยุทธ์ การรักษาคุณภาพ การแข่งขันกับคู่แข่งรายใหญ่ และความสามารถในการปรับตัวให้ทันพฤติกรรมผู้บริโภค
 

แม้หลายแบรนด์จะปิดตัวลงไปแล้ว แต่ชื่อของพวกเขายังคงถูกพูดถึงในฐานะ “ตำนานร้านไก่ทอด” ที่เคยมีบทบาทสำคัญในวัฒนธรรมฟาสต์ฟู้ดของอเมริกา และกลายเป็นกรณีศึกษาสำคัญสำหรับผู้ประกอบการรุ่นใหม่ที่ต้องการสร้างธุรกิจให้เติบโตอย่างยั่งยืนในระยะยาว

 

อ้างอิงข้อมูล

 

https://citly.me/QRJ90

นักเขียน

คุณมนตรี ศรีวงษ์ (อ๊อฟ)