ปัญหาแฟรนไชส์ที่พบบ่อย(จัง) 1

ในห้องเรียนด้านแฟรนไชส์ที่ต้องเริ่มวิเคราะห์ปัญหาที่เกิดขึ้นบ่อยๆในธุรกิจแฟรนไชส์นั้น ผมจะบอกนัก ธุรกิจหรือนักศึกษาด้านแฟรนไชส์เสมอว่า ไม่ว่าเราจะมีการเตรียมพร้อมได้ดีอย่างไรก็แล้วแต่ปัญหาที่มี ที่เกิดให้เห็น มาก่อนก็จะยังเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก ไม่ได้หมดไป แต่การเตรียมพร้อมด้วยความเข้าใจต่างหากที่จะทำให้ปัญหาเหล่านั้น หดหายไปตามเวลาที่ควร

ดังนั้นการป้องกันปัญหาอาจทำไม่ได้แต่การรับมือกับปัญหาต่างหากที่เราควรทำ ความรู้สึก ของคนเป็นแฟรนไชส์ซีนั้นต่างเกิดขึ้นเป็นห้วงๆ


ตั้งแต่ความรู้สึกที่ดีในระยะแรกที่เริ่มเข้าสู่วงจรธุรกิจที่มีเราเป็นพี่ เลี้ยงจนกระทั่งเริ่มนักลงทุนแฟรนไชส์เข้าสู่ความเข้มแข็งเริ่มรู้และเข้าใจอะไรมากขึ้น ทำให้เริ่มเห็นข้อดี รวมทั้ง ข้อผิดพลาดในธุรกิจที่ได้ลงมือทำเองมากขึ้น เมื่อได้เข้ามาอยู่วงในก็เริ่มเห็นชัดขึ้นวิเคราะห์ได้ดีขึ้น เป็นไปได้ที่ว่า ความรู้สึกที่ไม่ดีก็อาจจะมีขึ้นบ้างแต่ถ้าความรู้สึกเหล่านั้นกลายเป็นความเข้าใจในการอยู่ร่วมกันนั่นแหละประโยชน์ ในการทำธุรกิจจึงจะเกิดขึ้น แต่ถ้าไม่ได้สร้างความเข้าใจให้ดีปัญหาที่หนักหนาก็จะตามมา เอาละครับสำหรับวันนี้ลอง มามองปัญหาที่ผมเองมักจะพบเห็นและต้องให้คำปรึกษาบ่อยๆต่อไปนี้ครับ


เริ่มจากเรื่องแรกเลย ปัญหาเกิดจากแฟรนไชส์ซีเก่งเกินไม่เห็นความสำคัญของแฟรนไชส์ซอร์ หรือรู้สึกถึง การทำงานของแฟรนไชส์ซอร์ในความสำเร็จที่ได้รับคิดว่าตนเป็นคนสร้างเองทำเองทุกอย่าง อย่างที่พูดไว้ตั้งแต่ ตอนต้นนะครับว่า แฟรนไชส์ซีถ้าเขาเริ่มคิดว่าแฟรนไชส์ซอร์ไม่มีประโยชน์ไม่ได้เก่งจริง ตามที่เขาคาดไว้ ความ เชื่อถือก็จะลดน้อยลง ยิ่งถ้าหากแฟรนไชส์ซอร์ไม่มีข้อเข้มแข็งในเรื่องของ ตราสินค้า ไม่มีทีมงานที่คอยทำงานในการ รักษาระบบงานชัดเจน และไม่มีการบริหารความรู้ความเชี่ยวชาญในธุรกิจที่ดำเนินการอยู่ ปัญหาก็จะเกิดรุนแรงขึ้น และจนต้องเลิกจากกัน

แต่ถ้าหากทั้งสามเรื่องนั้นยังมีอยู่แม้แต่เพียงข้อใดข้อหนึ่ง แฟรนไชส์ซีก็จะต้องพึ่งแฟรนไชส์ ซอร์โดยปริยาย การแตกกันจึงเป็นเรื่องยากขึ้น และโอกาสที่แฟรนไชส์ซีต้องปรับความเข้าใจใหม่แม้ว่าจะเต็มใจ หรือไม่ก็จะเกิดขึ้น ถ้าการบริหารมีหลักการพอในที่สุดความเข้าใจระหว่างกันเห็นใจต่อกันแม้ว่าแฟรนไชส์ซอร์จะมี ข้อด้อยจริงก็ตามแต่ความเข้าใจในฐานะพวกเดียวกัน ต้องพึ่งกันก็จะเกิดขึ้น สถานะภาพที่มีต่อกันก็จะดีขึ้นได้เอง


ปัญหาที่มีให้เห็นบ่อยๆต่อมาก็คือ การรักษามาตรฐาน เนื่องจากการขยายธุรกิจแฟรนไชส์เมื่อถึงจังหวะแล้ว อัตราการเติบโต การขยายสาขาจะมีอย่างต่อเนื่อง การรองรับการทำงานที่ต้องรักษามาตรฐานทั้งสินค้าการบริการ กลายเป็นเรื่องเหน็ดเหนื่อยที่ต้องทำ มีอยู่ทางเดียวที่จะรักษาความเป็นอันหนึ่งเดียวกันที่มีการให้บริการ มาตรฐาน สินค้าเหมือนกันได้นั้นต้องมีทีมงานที่เข้าไปจัดการและการสร้างความเชื่อมั่นในกระบวนการทำงาน คอยสนับสนุน

การทำงานในระบบของแฟรนไชส์ สร้างความเข้าใจไม่ให้แฟรนไชส์ซีชอบทางลัด หาทางตัดขั้นตอน ลดคุณภาพเพื่อ หาทางลดต้นทุน เพราะจะเกิดปัญหาในภาพรวมของธุรกิจทั้งหมด ความเข้าใจและคอยควบคุมใกล้ชิดจากทีมงาน ของแฟรนไชส์ซอร์เองนั่นเหละจะแก้ปัญหานี้ได้ เรื่องของการกะระยะช่วงเวลาแห่งการแหกกฎนั้นเป็นเรื่องที่จะ สามารถเรียนรู้ได้เมื่อเวลาลงมือทำงานจริงในการขยายสาขาให้แฟรนไชส์ซีเอง

เชื่อหรือไม่ครับว่าตราบใดที่แฟรนไชส์ซียังไม่ได้พัฒนาธุรกิจไปจนถึงขั้นของการมีทีมทำงานแทนตัวแฟรนไชส์ซีเองแล้วปัญหาเหล่านี้มักจะกลับมา วนเวียน จนกว่าการทำธุรกิจจะเริ่มเป็นระบบที่มีทีมงานหลายส่วนเข้ามาเมื่อนั้นการควบคุมมาตรฐานจะเป็นระบบขึ้นเอง หรือไม่ดีไม่ดีแฟรนไชส์ซีคนลงทุนเองนั่นแหละจะช่วยควบคุมมาตรฐานให้เองไปด้วย


ปัญหาที่เจอบ่อยต่อมาก็คือ การเลือกแฟรนไชส์ซีผิดฝาผิดตัวก็เลยบังคับกันไม่ได้ เรื่องแบบนี้บางทีเกิดขึ้น อย่างไม่ตั้งใจไม่อยากขายแต่ต้องขาย เช่นต้องการทำเลตรงนั้นพอดี แต่หาไม่ได้พอดีมีคนสนใจก็เลยตามเลย แต่ ผู้สนใจคนนั้นเอาเข้าจริงๆแล้วอาจจะไม่ได้อยากได้ระบบของเราธุรกิจแบบเรา เรื่องนี้แก้ยากเสียด้วย

บางทีผู้ลงทุนคนนั้นอาจจะมีนิสัยที่อยากอยู่อย่างสันโดษ ต้องการทำงานง่ายพอเพียงสำหรับตนเองเท่านั้นก็เลยมีความคิดในเชิงไม่ อยากขยายงาน ไม่อยากทำงานหนักเพิ่มขึ้น เรื่องนี้ค่อนข้างหนักใจ เป็นไปได้ก็อาจจะต้องเปลี่ยนระบบเช่น การขอซื้อ คืนหรือไม่ก็เปลี่ยนเป็นระบบเช่าแล้วเราเข้าไปดำเนินการเอง เพื่อแก้ปัญหาหยุดโตและเราจะได้สามรถขยายงานได้ ด้วยตัวเองแทน

ยังมีปัญหาที่ต้องปวดหัวกันให้เห็นอีกแต่เห็นจะต้องต่อฉบับหน้าเพราะขืนให้ท่านผู้อ่านที่เคารพอ่านปัญหา ทั้งหมดรวดเดียวก็กลัวจะพาลเป็นลมเลิกทำ แฟรนไชส์เสียก่อน สู้เก็บเอาไว้ให้ปวดใจเล่นคราวหน้าแล้วกันครับ